جهت شناسایی اولیه باید اطلاعات هویتی مشتری تطبیق داده شود و جهت شناسایی کامل مشتریان باید اطلاعات تکمیلی­تر (مطابق بند "د" و "ه" ماده 2 آئین نامه اجرایی قانون مبارزه با پولشویی و ماده 4 دستورالعمل شناسایی مشتریان در بازار سرمایه ) اخذ شود و همچنین تعیین سطح فعالیت مشتریان و سطح بندی ریسک (مطابق ضوابط اعلامی سازمان) صورت گیرد.
نجفی تاکید کرد: در صورت مخدوش بودن و یا وجود ابهام در خصوص اصالت مدارک شناسایی ارائه شده توسط مشتری، از پایگاه اطلاعاتی استعلام شود. (تبصره 3 بند 4-1-1- دستورالعمل شناسایی مشتریان) و در صورت عدم ارائه مدارک شناسایی و یا ظن به انجام فعالیت پولشویی از ارائه خدمت به مشتری خودداری نموده و مراتب به سازمان گزارش گردد (ماده 7 دستورالعمل شناسایی مشتریان)
دبیر کمیته مبارزه با پولشویی با اشاره به امکان وجود تناقض در اطلاعات اخذ شده از مشتریان اعلام داشت: در صورت وجود هرگونه تناقض بین نشانی و کد پستی و یا کدپستی مندرج در کارت ملی با کد پستی ارائه شده از سوی مشتری مطابق ماده 8 دستورالعمل نحوه ارسال اسناد و مدارک مربوط به بازار سرمایه به نشانی پستی اقدام گردد.
وی سپس در خصوص شماره های شناسایی یکتا افزود: در تمامی فرم­ها مورد استفاده، نرم­افزارها و بانکهای اطلاعاتی، محل مناسب برای درج یکی از شماره های شناسایی یکتا(حسب مورد، شماره ملی، شناسه ملی و کد پستی برای نشانی­ها) پیش­بینی و امکان جستجو بر اساس شماره­های مذکور در نرم افزار فراهم شود. (ماده 12 و 13 دستورالعمل شناسایی مشتریان)
نجفی در خصوص انعکاس گزارش معاملات مشکوک به سازمان بورس گفت:  مطابق ضوابط تعیین سطح فعالیت مشتریان (که به زودی ابلاغ می­گردد) اقدام به تعیین سطح فعالیت مشتریان نموده و در صورتیکه حجم فعالیت مشتری، متناسب با سطح تعیین شده وی نباشد، گزارش معاملات مشکوک وی به سازمان منعکس شود. (تبصره 2 بند 4-1-1- دستورالعمل شناسایی مشتریان)
دبیر کمیته مبارزه با پولشویی در ادامه با تأکید بر طبقه بندی مشتریان از لحاظ ریسک پذیری خاطرنشان کرد: مطابق ضوابط مشتریان در معرض ریسک بیشتر (که به زودی ابلاغ می­گردد) مشتریان خود را از لحاظ ریسک حداقل در دو گروه مشتریان پرریسک و عادی طبقه­بندی و اطلاعات هر کدام به صورت جداگانه در پروندۀ اطلاعات مشتری و سیستم اطلاعات شرکت ثبت شود.
وی افزود: در خصوص مشتریان پرریسک لازم است علاوه بر اخذ اطلاعات در چارچوب دستورالعمل شناسایی مشتریان اطلاعات تکمیلی­تر نظیر ساختار مالکیت، موضوع فعالیت و اسامی اشخاصی که با آنها روابط تجاری عمده دارند، اخذ اطلاعات درخصوص سایر فعالیت ها یا سایر مشاغل مشتری، آخرین اظهارنامۀ مالیاتی، آخرین لیست بیمه، آدرس محل سکونت قبلی و درصورت دسترسی به پایگاه اطلاعاتی، وضعیت بدهی بانکی، گردش حسابها، پرداخت مالیات وبیمه را استعلام نمایند و نیز اشخاص پرریسک را زیر نظر داشته، هنگام ارائه هرگونه خدمات به آنها دقت و نظارت بیشتری به عمل آورند.
نجفی همچنین با اشاره به برنامه های آموزشی تدارک دیده در این خصوص اعلام کرد: شرکت ها موظف اند برنامه­های آموزشی مستمری در مورد چگونگی شناسایی مشتریان، کشف عملیات و معاملات مشکوک گزارش­دهی آن را تدارک دیده و به کارکنان شرکت آموزش دهند (ماده 21 دستورالعمل شناسایی مشتریان و ماده 4 دستورالعمل گزارش عملیات و معاملات مشکوک) و در صورت مشاهده عملیات و معاملات مشکوک (بر اساس شاخص­های ابلاغی سازمان)، بدون اطلاع مشتری در اسرع وقت گزارش عملیات و معاملات مشکوک را مطابق فرم های مشخص به واحد مبارزه با پولشویی سازمان گزارش شود. (ماده 2 دستورالعمل گزارش عملیات و معاملات مشکوک)
وی تأکید کرد: ارسال گزارش عملیات و معاملات مشکوک بیانگر هیچ گونه اتهامی به افراد نبوده و اعلام آن به مراجع مذکور، افشای اسرار شخصی محسوب نمی گردد و درنتیجه هیچ اتهامی از این بابت متوجه گزارش دهندگان نخواهد بود.
نجفی در پایان متذکر شد: اسناد و سوابق مربوط به ارائه خدمات، تسویه معاملات، حساب هر فرد در داخل کارگزاری، مستندات و سوابق گزارش معاملات مشکوک، مدارک مربوط به سوابق شناسایی مشتریان و سایر موارد مطابق ماده 2 دستورالعمل نگهداری و امحاء اسناد در بازار سرمایه حداقل به مدت پنج سال به صورت فیزیکی و برای همیشه بصورت الکترونیکی نگهداری شود.